Tolbert

‘Toen ik net in Tolbert woonde werd mij regelmatig de vraag gesteld: ‘wat doet een Surinamer in Tolbert?’ En mijn antwoord was: ‘wonen en studeren’. Ik heb met mijn gezin het geluk gehad om terecht te komen in een nieuwbouw, zogenaamde importwijk. Mijn dochter zat op de Nienoordcollege en mijn zoon op de LTS in Leek. Wel wennen want net verhuisd uit het westen wisten wij niet wat ‘hoi’ betekende.

Het voordeel van een dorp is dat iedereen je kent. Enige tijd nadat het tonen van je legitimatiebewijs bij het doen van bankzaken was ingevoerd ging ik naar de bank. Toen naar mijn paspoort/rijbewijs werd gevraagd was mijn reactie ‘dat hoef ik nooit te doen’. Daarop klonk van achter een muurtje een stem: ‘het is in orde’.

Door mijn werk en studie ben ik niet actief in het dorpsverenigingsleven maar meer in de landelijke netwerken van de doelgroepen voor wie ik werk. Wanneer ik door de dorpen in provincie Groningen loop weet iedereen: die mevrouw is voor de speeltuinen.’

Bron

Overgenomen uit Nijsblad Nummer 3 : 2007 van de Vereniging Groninger Dorpen