Hij heeft hem geraakt

Heb die paal geraakt. We hebben gewonnen jongen. Merci, merci. Hartelijk gefeliciteerd." Ook al gaat het dit keer maar om het onderdeel latjeschieten en niet om een wedstrijd, de Afrikaanse speaker en dj is onverminderd enthousiast.

Met een grote zwarte hoed op zijn kale Guinese bol houdt hij iedereen op de velden van vv Mamio bij de les. In het Nederlands – want dat moet iedereen volgens hem wel verstaan – en soms in het Frans.

Hij is onverminderd streng en jaagt met zijn harde stem reservespelers, die tegen de regels achter het doel staan, van het veld af. Of legt, zich niets aantrekkend van de scheidsrechter, de wedstrijd stil, wanneer één van de teams een speler te veel heeft opgesteld.

Maar de meeste moeite kost het hem om de teams op tijd hem om de teams op tijd op het veld te krijgen.

Vooral de Guinese spelers, zoals van de Asser Boys, vinden dat een wedstrijd ook wel een kwartiertje later kan beginnen.

De Antilliaan Ruwendy Bonifacio, als gastspeler aanwezig, kijkt het lachend aan. "Ze vroegen me vorige week op een veldje in Paddepoel of ik mee wilde doen. Het eten is lekker en het weer goed. En er is geen ruzie. Het zijn jongens die snel zijn aangebrand, jongens die snel zijn aangebrand, maar dat is zo weer voorbij."

Coach Roez Behsoorani van het Iraanse elftal vindt het jammer dat er geen Nederlands team meedoet. "Het is gezellig en je komt in contact met andere rassen." Wel staan er wat Nederlanders langs de kant te kijken, zoals het echtpaar Van Rijn uit Vries. Hun dochter Floor heeft verkering met Ibrahim Bah uit Guinée. "We hopen op mooie kleinkinderen", zegt ma lachend.

Wanneer het tijdens de finalewedstrijd tussen de Asser Boys en de Marokkaanse Familie Paddepoel toch even uit de hand dreigt te lopen, grijpt de speaker weer in: "Geen roezie, geen roezie.

Nederland is een vrijheid land. Roezie mag niet."

En zo is het maar net.

Wens: elk jaar in een andere wijk

Het multiculturele voetbaltoernooi van de ’Guinese vereniging en vrienden’ moet elk jaar in een andere Groningse wijk worden gehouden. Dat is de wens van Samuel Touré- Le Roy.

De vereniging hield dit jaar voor het eerst een multicultureel voetbaltoernooi op het Sportpark de Parrel. Het idee is afgekeken van het grote Kwakoe- festival in Amsterdam. "Twee jaar geleden heeft onze vereniging aan het voetbaltoernooi van Kwakoe meegedaan", zegt Touré-Le Roy. "Dat inspireerde ons om na te denken over het organiseren van een eigen toernooi in Groningen. We willen zo de sociale contacten in de wijken versterken. Het toernooi is goed voor nieuwkomers om te integreren en zich thuis te voelen."

Aan de eerste editie deden onder meer teams mee met Guinezen uit Groningen en Assen, Iraniërs, Marokkanen en Somaliërs. Volgens Tourée-Le Roy is het de bedoeling het toernooi na Selwerd/Paddepoel elk jaar in een andere Groningse wijk te houden. "De wijk die zich het eerst bij ons meldt, daar gaan we naartoe."

Ook moet het evenement groter groeien met meer aandacht voor exotisch eten en culturele uitingen. Een idee kan zijn om samen te werken met andere etnische groepen, die eerder in Groningen een ’kleintje Kwakoe’ organiseerden.

Bron: DvhN, 27 juli 2009